Ministerie van Buitenlandse Zaken

Dutch Diplo Talk

Nepal, een jaar later

25 Mar 2016

Telkens wanneer ik land op het vliegveld van Kathmandu, probeer ik door het vliegtuigraampje te ontdekken waar de plaats was waar we- vlak na de aardbeving van 25 april 2015- in een tentje bivakkeerden. Het kamp was door het Nederlandse Emergency Rescue Team opgezet. Nederland was er als eerste bij en coördineerde de teams van alle vijfentwintig andere landen. Het kamp lag vlak naast de startbaan waar elke vijftien minuten bulderende Chinese en Indiase Iljutsins en Antonovs landden en opstegen. Ik moest denken aan de reddingswerkers: doodmoe en dan slapen naast een startbaan. Wij -de defensie medewerker en ikzelf- waren in elk geval blij wanneer we weer konden opstaan.

Waar parkeren we de DC10?

En er was veel te doen: Nepal lag plat, de overheidsgebouwen waren leeg en hoe krijg je dan voor de Nederlandse evacuatievluchten de overvlieg- en landings- vergunningen? Hoe regel je dat de equipment van het Nederlandse rescue team uit het vliegtuig wordt uitgeladen. Op Kathmandu Airport vingen we Nederlanders op en bereidden we ze voor op de terugkeer naar huis. Het waren emotionele momenten: s’nachts in de chaos, door de grote ramen van het vliegveld doemt in de donkerte ineens de reusachtige DC10 op met daarop “Koninklijke Luchtmacht”. Dat vergeten ze nooit meer.

Schade woningen Nepal

Schade woningen Nepal

Aan het werk

Omdat de stad Kathmandu na de aardbeving totaal ontregeld was, waren we uit Delhi vertrokken met niet veel meer dan een slaapzak: het Rescue Team kamp was onze enige overnachtingsoptie. We hebben ter plekke een helikopter voor ons rescue team geregeld en de rescue werkers geholpen en begeleid bij het opgraven van overlevenden, en overlegd met de Eurocommissaris en UN-gezant voor noodhulp. En omdat we er midden in zaten konden we zo tijdens Nieuwsuur live het thuisfront in Nederland blijven informeren.

En nu?

Alles wat in Nepal wordt gedaan om de slachtoffers van de aardbeving te steunen en de schade te herstellen, vindt plaats tegen de achtergrond van ernstige structurele problemen: Nepal is een minst ontwikkeld land, met grote politieke instabiliteit, de grens met India was tijdens de herfst gesloten, (terwijl juist dan -ná de moessonregens en vóór de winter- de window voor acties open was) en twee miljoen Nepali -meest jonge mannen- werken in de Golfstaten zodat er een tekort aan bouwvakkers is. Nederlandse NGO’s zijn na de aardbeving zeer zichtbaar in Nepal, zo kregen veel dorpen en steden hun water terug door hun inzet.

Het oplossen, maar ook het voorkomen van grootschalige waterproblematiek is een Nederlandse strength die enorm wordt gewaardeerd. Ik merkte dat in alle gesprekken toen ik in februari terug was in Kathmandu. Helaas is Nepal lang niet het enige land dat het met waterproblematiek te stellen heeft. Ik hoef alleen maar even verder te kijken in mijn eigen ressort, bijvoorbeeld naar Bhutan, waar dat vooral speelt door de klimaatverandering: terwijl Bhutan een carbon neutraal land is, heeft het elk jaar te maken met ernstige overstromingen, omdat de Himalaya gletsjers er in een veel sneller dan verwacht tempo wegsmelten.

Share Button

About the author

Fons Stoelinga
Written by Fons Stoelinga

Dutch Ambassador to India, Nepal and Bhutan

Other recent posts by Fons Stoelinga

    • Geen andere posts gevonden

All posts by