Ministerie van Buitenlandse Zaken

Dutch Diplo Talk

Van de schoonheid en tolerantie

3 Dec 2014

Sudan Museum

“Of we even cash 900 Euro willen meenemen vanavond bij de opening”. Woedend komt onze stagiaire de kamer binnenstormen. Weken is ze bezig geweest om de tentoonstelling “The Art of the Islamic Book – Leiden Collections” te organiseren. Vanavond is de opening. Wekenlang zenuwen of de panelen met afbeeldingen op tijd het land binnen kwamen. Vele kopjes koffie om afspraken te regelen met hèt Nationale Museum van Sudan. Wie hangt de schilderijen op, moeten de schoonmakers extra betaald, wie regelt de catering, waar komt de muziek te staan? En nu ineens dit. Terwijl we de tentoonstelling toch al met minimaal budget moeten organiseren komt ineens een nooit eerder genoemde financiële “bijdrage” aan het museum op de tafel. Twee telefoontjes later heeft de stagiaire ook dit probleem alweer opgelost. Nee, de ambassadeur hoeft niet zelf te bellen hoor, geen probleem als die bijdrage achterwege blijft.

De uitdaging een tentoonstelling te organiseren in Sudan is groot, maar de beloning is nog groter. Het Sudanese publiek is laaiend enthousiast. Een tentoonstelling met daarop afbeeldingen van Islamitische manuscripten die al eeuwen worden bewaard op de Universiteit van Leiden. Dat hadden ze hier in Sudan helemaal niet gedacht van een land als Nederland. Dat wij zo zorgvuldig oude Islamitische teksten bewaren. De tentoonstelling, ontwikkeld door de Public Diplomacy hub in Cairo samen met de universiteit in Leiden, heeft al een aantal landen aangedaan.

Ik open met een speech over de schoonheid van deze manuscripten, maar ook over vrijheid van godsdienst en hoe elke godsdienst, dus ook de Islam, een plaats heeft in ons land. Dat in Nederland geen gebedshuizen zullen worden vernietigd. Ik hoop dat iedereen dan begrijpt dat ik het heb over de kerken die hier in Sudan wel bedreigd worden. Hoe wij als handelsland naar buiten kijken en over de diversiteit in ons land. In een later radio interview vertel ik dat dit bij ons ook niet zonder slag of stoot gaat, zonder verhitte dialogen en discussie. De minister van cultuur is aanwezig bij de opening. Zijn verhaal is vol van bewondering en verbazing dat zoiets moois zo liefdevol bewaard wordt in Europa. We knippen plechtig het lint door en maken een rondgang langs alle panelen waarop afbeeldingen van bijzondere Arabische manuscripten te zien zijn.

In de tuin van het museum is ondertussen een gezellig feest aan de gang. Het is nog steeds zo’n 35 graden, ik hoor verhitte discussies over tolerantie en loop glimlachend door. Dat is de bedoeling van deze tentoonstelling. Discussie los maken. Maar nu tijd voor muziek. We hebben de bekende volkszanger Abdel Gadir Salem uit Kordofan bereid gevonden voor een zacht prijsje (we blijven Hollanders) met een grote band op te treden bij de openingsreceptie in de tuin. Hij is enthousiast teruggekomen uit Nederland waar hij eind september deelnam aan het grote MasterPeace concert in de Ziggo dome. Hij trad daar op met een Zuid-Sudanese rapper Emanual Jal. Peace man.

En bij dat alles schittert de directeur van het museum zelf door afwezigheid. Maar ik schrijf hem de volgende dag een brief om hem te bedanken voor de goede samenwerking en te prijzen met het succes van de tentoonstelling. Nog dagen genieten wij na van enthousiaste reacties en recensies.

Share Button

About the author

Susan Blankhart
Written by Susan Blankhart

Netherlands ambassador in Sudan, also accredited to Central African Republic, Chad and Eritrea.

I was appointed to Sudan in 2012. From 2008-2012 I was ambassador to Egypt and earlier to Costa Rica and Sri Lanka. Before 2002, I worked at the ministry of Foreign Affairs in The Hague, mainly in the fields of human rights, humanitarian aid, conflict prevention, good governance and on gender issues. Experience I use in my work here in the four countries I am accredited to now. Furthermore I am interested in developing economic opportunities and relations between our countries and bringing Sudanese and Dutch people together by finding common ground.

I was born and spent part of my childhood in Indonesia. I am married and we have three children living all over the world.